Stil in mij

“Hoe stiller ik word, hoe meer ik kan horen en zien.”

Niets is mooier dan stilte in mij

Hoe heb ik dit ineens voor elkaar gekregen?
Gewoon om me heen kijken, kerstlichten in de boom bewonderen, rustige muziek op de achtergrond, kopje thee, kaarsen aan.
Ik zit hier lekker lomig onder mijn warme deken. Oer-ontspannen alsof ik me getrakteerd heb op een dagje sauna, een boswandeling, een warm bad – alles in een, zeg maar. Lui op een prettige manier – gewoon zo maar. Dankje wel, dankje wel – mijn hoofd heeft rust. Hij wil niets meer dan dit hier, nu. Alles is precies goed zoals het is.

Niets moet meer, minder, beter, sneller – alles is stil

 

Ik dompel me onder in mijn warm veilig badje van stilte. Buiten huppelen vogels vrolijk tussen de takken heen en weer. Ze zijn blij als er nog wat lekkers te halen valt. De laatste blaadjes laten zich vallen en geven zich voorgoed over aan de winter. En dat is precies wat ik ook doe:

Ik laat me vallen,
laat eindelijk los,
geef me over aan de stem van de stilte.

De wereld draait door, soms letterlijk en figuurlijk, maar ik sta stil.
Gewoon met mijn kopje thee, gewoon omdat ik alles even los kan laten.